صلح پایدار و نظم بین‌المللی دموکراتیک و عادلانه

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشیار، گروه حقوق بشر و حقوق محیط زیست، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد، گروه حقوق بشر و حقوق محیط زیست، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
چکیده
حق بر صلح، به‌عنوان حقی بنیادین در حقوق بشر، فراتر از نبود درگیری مسلحانه، فرایندی پویا مبتنی بر احترام به حقوق بشر، عدالت اجتماعی و توسعه پایدار است. این پژوهش به بررسی رابطه میان صلح پایدار و نظم بین‌المللی دموکراتیک و عادلانه می‌پردازد و مسئله اصلی را در این پرسش بنیادین جستجو می‌کند که آیا نظم بین‌المللی دموکراتیک و عادلانه به صلح پایدار کمک می‌کند یا خیر؟ در جهانی که با چالش‌هایی همچون مداخلات خارجی، تحریم‌های یک‌ جانبه، نابرابری‌های اقتصادی، بی‌کیفرمانی و خشونت‌های ساختاری مواجه است، صلح نه تنها آرمانی اخلاقی، بلکه پیش‌ شرط ضروری برای شکل‌گیری و تداوم هر نظم جهانی عادلانه به شمار می‌رود. هدف پژوهش تبیین این واقعیت است که صلح شرط بنیادین ظهور و پایداری نظم دموکراتیک است، در حالی که چنین نظمی نیز صلح را نهادینه و تقویت می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهند که عوامل نقض صلح، مانع اصلی پیدایش نظم پایدار هستند؛ رابطه میان صلح و نظم دو سویه و تقویت‌کننده است و بدون صلح، نظم بین‌المللی ذاتاً ناپایدار، فاقد مشروعیت دموکراتیک و عاری از عدالت باقی می‌ماند. نتیجه آنکه، پایداری صلح و نظم دموکراتیک و عادلانه به تحولات ساختاری، فرهنگی و هنجاری هم‌زمان وابسته است و این دو پدیده متقابلاً یکدیگر را تقویت می‌کنند تا عدالت جهانی و حقوق بشر برای همه محقق گردد.
کلیدواژه‌ها